“Mannen,” zegt de kapitein, “het is een chaos, de hele organisatie is zoek. Onheilsberichten; ze zaaien paniek en verwarring. Die berichten houden we niet tegen, maar jullie weten waar jullie voor zijn opgeleid. Nu is het zover. Succes.”
En dan gebeurt het. Met miljarden collega’s word ik gedropt op het slagveld. In eerste instantie ben ik gedesoriënteerd, maar al snel herken ik spiervezels en vind ik een zenuwbaan. Daar zie ik een geschikte receptor. Ik stort me op hem en ogenblikkelijk begint hij positieve berichten te versturen.
“Dank je,” zegt hij, “ik voelde me zo machteloos, maar als mijn berichten aankomen, dan komt alles weer goed. Ik voel het.”
En ik voel me top. Dit is waar ik voor leef.
« Krijtpapier
Dingetje »
« Krijtpapier Dingetje »
Fictie, Mensen
Morfine
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Krijtpapier Dingetje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Personificatie, hou ik van! Hartje
Goed, goed, goed @Gijs
Grappig uitgangspunt, Gijs 🙂
@Valerie, @Matthijs, dankjewel.
Dank, dank, dank @Levja