Ze geeft me een slap ‘latex’-handje en zegt: ‘Ga zitten.’
Ben ik een hond? Ik zeg niets, want zij heeft de macht met haar martelwerktuig.
‘Wijd open,’ zegt ze. ‘Mond wat dichter… Au, niet helemaal!’
Ik kijk naar een behaarde bovenlip. Een te grote bril wordt door een wipneus tegengehouden, anders lag die op mijn borst. Een traan biggelt over mijn wang. Ik doe mijn ogen weer open; haar snor lijkt te zijn gegroeid. Ik wil haar in de stoel kwakken, een harsstrip op haar bovenlip plakken en die er tergend langzaam aftrekken.
‘Klaar,’ zegt ze. ‘Excuus dat ik zo kortaf ben. Mijn hond is vannacht ingeslapen’ – Ik zie een traan.
‘De pijn trekt snel weg, hoor.’
‘Sterkte,’ zeg ik.
« Nachtmusik
Inbraak »
« Nachtmusik Inbraak »
Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Mondterroriste
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
14 reacties
Reageren
« Nachtmusik Inbraak »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
~voelbaar~ Van allebei.
Leja, dank je!
Han, geestig en vooral ook beeldend geschreven. Ik zie de tandarts voor me. De gevoelige plot verrast.
Tandharsassistentie. Leuk gevonden Han. 🙂
Ik dacht in een of andere SM-scene te zijn beland hahaha <3
@Ewald en Mien. Hartelijk dank. Mien jij maakt er helemaal een mooi woord van. Haha!
@Levja. Excuus voor ‘Leja’. Was nog niet wakker.
@Ingrid. Daar lijkt het wel een beetje op. Maar niet mijn hobby! Dank je!
Grappig en beeldend met een gevoelige plot.
@Marlies. Dank je hartelijk!
Heel mooi herkenbaar, het slappe ‘latex’ handje helemaal!
@Marie. Leuk dat je het herkent. Dank je!
Kreeg ik toch ineens medelijden met het ‘nare’ mens..;)
zo zie je dat de ‘beul’ ook gevoel heeft.