Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Moeders laatste glimlach?

9 december 2016 | 120w | o_verschreef  | 6 |

Augustus. Moeder breekt een pols en de veer, startpunt van een korte, neerwaartse curve. Ziekenhuis. Kortverblijf. Herstelverblijf. Psychogeriatrie. IC. De trotse vrouw transformeerde in een agressief, eisend, kinds kind. “Breng me nu naar huis!” beval ze honderdenzeventien keer per bezoek.

Snijdt!

Zondagnamiddag op haar kamer. Nooit eerder klonk mijn stem zo zuiver en warm, beheerste ik dermate intonatie, vertaalde ik perfect sentimenten in klanken. De potpourri kinderliedjes toverde kleine sterretjes in haar ogen en een zweem van een glimlach. Een half uurtje een gelukzalig vrouwtje.

Woensdag een doodsmak! “Hersenbloeding.” Wat is oorzaak, wat gevolg?

Coma!

Gisterenavond: een kus. “Tot morgen, ma, zingen we weer van Chevaliers de la Table Ronde.”
Ogen openden even, een glimlach, een knikje.

Zo’n mooi beeld!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van o_verschreef of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »