‘Ik zorg altijd voor de rol drop en de rol pepermunt,’ vertelt Robby Snorck aan zijn collega’s in de lerarenkamer. Geen van de andere aanwezigen reageert. Men drinkt koffie en neemt correctiewerk door. ‘Soms lachen mensen,’ vervolgt Robby. ‘Ik loop met een plastic supermarkttas met daarin een dekentje, een thermoskan koffie, suikerzakjes, melkcupjes en een pak koekjes. Ik ga dan naar de klapstoelen van het gratis parkconcert. De latjes van die klapstoelen zijn hard onder je achterste. Mijn dekentje verhelpt dat.’
Kopszen, leraar natuurkunde, zet zijn koffiekopje neer en vraagt: ‘En wat doe je met die tas, wanneer een invasie die klapstoelen bezet?’ Robby knikt bedachtzaam eer hij antwoordt: ‘Dan komt mijn vrouw in beeld. Zij draagt de twee reserveklapstoelen.’

Spontane grinnik op het einde. Leuk stukje.
Met recht een miserabel sprookje, Chris. 🙂
Ik stel me het leven van die vrouw voor, die slechts af en toe in beeld mag komen, als het haar man behaagt.
Speciaal voor haar een hartje onder de riem
Ik had die grinnik ook! ?
Wat bezielt zijn vrouw?
Ook ik klap. Met mijn handen. Applaus dus.
Ook hier een grijns!
Broeder Vincentius,
Ik klap en juich na het lezen van uw verhaal! Hoezee!
Beste VmetdeVork ,
Er is maar een ding erger dan klapstoelen: opklapbare strandstoelen!
Je moet het in je vingers hebben, anders komen ze er tussen.!
Met vriendelijke groet,
Chris
Beste buitenboek,
Als grinnik het resultaat is, heb ik mijn doel bereikt!
Bedankt voor je reactie,
Chris
Beste Nel Goudriaan,
Ach, echtparen! De ene keer domineert de man, de andere keer de vrouw.
Ik had hier de rollem met hetzelfde gemak om kunnen wisselen.
Bedankt voor je reactie en hartje,
Chris
Beste Martina ,
Mooi dat ik dat heb kunnen bereiken!
Bedankt voor je reactie,
Chris
Beste Katie,
Wat hem of haar bezielt blijft een open vraag. Bij een dominante partner schikt de een tot een bepaalde grens, net zoals de ander die grens met zijn/haar dominantie verkent.
Bij de een ligt het in de aard om te domineren, bij de ander kan het in de aard liggen om gedomineerd te worden.
met vriendelijke groet,
Chris