Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Mensen

Michael Jordaan

7 oktober 2016 | 120w | Mien | 2 |

Als engeltjes zitten ze boven op een roze wolk. De vleugeltjes lieflijk achter op de schouders geplakt. Er valt niet veel te beleven hoog boven de wolken. Johnny, Leen, en Willie laten hun voetjes bengelen en zetten gezamelijk een lied in. Maar ieder een ander lied. Da’s best lastig.

Driestemmig drie liederen zinnen, dat gaat zelfs Michael zijn pet te boven. Als mulitmegolane hypermusicalist is hij de aangewezen persoon om de drie stemmen op een lijn te brengen. Kunnen ze nog zo nu en dan polyfoon uitwijken, maar dat maakt niet uit.

Een beetje volkszanger laat zijn eigen lied niet alleen, zeker daar waar de jongens met de meisjes samengaan. Michael stuitert alleen bij het idee al. Quodlibet ad fundum.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »