Als het niet nodig was, sprak Janus niet. Praten leidde af van werken.
Zijn dagen op het land of in de stallen waren ingedeeld volgens een vast ritme en daar week hij geen seconde van af.
Toen zijn moeder stierf miste het huis een vrouwenhand. Janus trouwde de schuchtere Lena alleen uit praktische overwegingen.
Lena deed haar best, maar Janus schoof elke avond zwijgend zijn eten naar binnen. Hij had haar nog met geen vinger aangeraakt en ze leek volkomen onzichtbaar voor hem. Lena had slechts de plek van zijn moeder ingenomen.
Vanmorgen verscheen Janus niet op het land.
De buren vonden hem in de koeienstal. Vast gespietst aan een riek.
Er moest een oerkracht bij de dader aangesproken zijn.
Katie, een stukje naar mijn hart!
Wat heerlijk luguber 🙂
@ Ewald, Wat Janus betreft recht in het hart 🙂
@ Sanne, dank je wel!
Gevaarlijk onderwerp deze week. Al 2 doden zo vroeg op de dag erdoor…
Doet me vluchtig denken aan ‘Het wassende water’, al was daarin geen dergelijk sterfgeval te betreuren.
Gruwelijk maar mooi verhaaltje
@Katie: weer zo voelbaar
Oef, door Lena?? Wat een mooie sfeer roep je op, al is die luguber
Wow, die Lena, dat had ik niet achter haar gedacht… Heel intrigerend!
@ Ingrid, @ Alice, @ Levja, @ Lisette, @ Irma, dank voor jullie reacties.
Iemand die niet gezien wordt is tot rare dingen in staat!
Heel sterk geschreven, Katie. Ik zie hem daar ook nog met zijn broek op zijn enkels staan.
Een prachtverhaal, Katie.
Hoe verzin je het!