Laatst ben ik er nog gaan kijken. Hoe het erbij lag zo’n twintig jaar later.
In de auto dwaalden mijn gedachten af naar vroeger.
De tuin van mijn ouderlijk huis bevatte een lap gras.
Die moest telkens met een ouderwetse maaimachine onder handen worden genomen.
En ik nieste wat af, door mijn hooikoorts. Leuk werk was het niet.
Rij voor rij duwde ik me mottig tegen die maaimachine.
En als al het gras gemaaid was, moest het nog worden opgeruimd.
Met een riek veegde ik het dan bij elkaar.
Om het uiteindelijk in de ijzeren vuilnisbak te doen. Zo eentje die kabaal maakte als de klep dicht viel.
En daarna in de tuinstoel een welverdiend glaasje prik met een speculaasje.
nostalgisch riek momentje heb je er van gemaakt
Herkenbaar, Ingrid, al kreeg ik (astma-patientje) het altijd benauwd van gemaaid gras.
Ja toch Miranda? Voor mij is dit nostalgie. Waargebeurd.
Oei Ewald, blijven niesen tijdens een karwei is al niet leuk maar ademnood is helemaal vervelend.
Dat glaasje prik maakt gelukkig veel goed!
Tegenwoordig nuttig ik niet of nauwelijks nog frisdrank met prik maar destijds was dat echt een beloning ja 🙂
Duwde ik me mottig tegen die maaimachine : wat een mooie zin.
(Kan er toch nog iets moois voortkomen uit een vervelende klus.)
@Ingrid: jij kunt vaak zo heerlijk met een woord om de hoe komen. In dit stykje mottig. Die hele zin geeft mij een vette glimlach
Hoe= hoek natuurlijk. Ik kwam het hoekje niet om, ha ha.
Stykje = stukje. Lekker bezig weer.
Mooie nostalgische beelden, Ingrid.
<3
Goedemorgen allen, leuke reacties, meteen een glimlach van oor tot oor hier.
Wist je in die tijd al wel dat het hooikoorts heette? Mijn broer kon ook geen grasveld passeren of hij nieste zich half dood. Kapokkussens deden hem ook geen goed.
Ja Lisette, dat wist ik inderdaad. Kreeg het op vrij jonge leeftijd. Begon met griepachtige verschijnselen.
Kostbare herinneringen, hoewel niet alles beter was vroeger 😉
Klopt Irma. Wel anders, maar niet per definitie beter 🙂
Een mooie jeugdherinnering, Ingrid. Ik zie hem nog voor me die ouderwetse vuilnisemmer.
Een mooie jeugdherinnering, Ingrid. Ik zie hem nog voor me die ouderwetse vuilnisemmer.
Dank je wel Nyceway, ik zie ook nog de houten kom met minikommetjes en schepje voor de borrelnootjes voor me. En de glazenset met gekleurde houders. En het dikke (smirna?) tafellaken waar de vorm van de asbak in stond gedrukt en hier en daar een verbrand plekje. De sigaretten die in een glas op tafel stonden als er bezoek was. *Mijmert verder*
mooie herinnering Ingrid!
Dank José!