Schrijf mee!
« »

Fictie, Natuur

Kou en honger (Blauwtjes 36)

12 november 2016 | 120w | Marlies Vaz Nunes | 7 |

Als Egge met een groepje thuiskomt, blijven ze verbaasd bij de deur staan. Op de grond liggen enkele matrassen en op dat moment valt er nog een naar beneden. Op de galerij zijn Zegge, Zanna en de kinderen bezig de overige van de bedden te halen.
‘Wat doen jullie?’ roept Egge.
Zegge spring naar beneden. ‘We gaan met zijn allen hier slapen, tegen elkaar aan. Ieder apart is veel te koud.’
‘Als apen op een kluitje?’ Egge lacht. ‘Nou ja, je hebt natuurlijk gelijk.’
‘Hebben jullie nog iets eetbaars gevonden?’
Egge schudt nee. ‘Kou √©n honger. Hoe lang houden we dat vol?’
‘Ik weet het niet.’ Zegge haalt zijn schouders op en klimt weer omhoog.
Egge kijkt hem bezorgd na.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marlies Vaz Nunes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »