Als Egge met een groepje thuiskomt, blijven ze verbaasd bij de deur staan. Op de grond liggen enkele matrassen en op dat moment valt er nog een naar beneden. Op de galerij zijn Zegge, Zanna en de kinderen bezig de overige van de bedden te halen.
‘Wat doen jullie?’ roept Egge.
Zegge spring naar beneden. ‘We gaan met zijn allen hier slapen, tegen elkaar aan. Ieder apart is veel te koud.’
‘Als apen op een kluitje?’ Egge lacht. ‘Nou ja, je hebt natuurlijk gelijk.’
‘Hebben jullie nog iets eetbaars gevonden?’
Egge schudt nee. ‘Kou én honger. Hoe lang houden we dat vol?’
‘Ik weet het niet.’ Zegge haalt zijn schouders op en klimt weer omhoog.
Egge kijkt hem bezorgd na.
« Niets geen lexa.nl maar de Brabant hallen
Koud »
« Niets geen lexa.nl maar de Brabant hallen Koud »
Fictie, Natuur
Kou en honger (Blauwtjes 36)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Marlies Vaz Nunes of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Niets geen lexa.nl maar de Brabant hallen Koud »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Is en blijft mooi Marlies
De blauwtjes bedoel ik dus.
Dank je, Levja.
Je neemt ons weer mee in de sprookjeswereld
Die blauwtjes smaken iedere keer weer naar meer Marlies. Leuk!
José en Alice, dank jullie wel!