Ik zou één dag koning zijn.
Ik stond vroeg op, ging naar buiten en begaf me onder het volk.
“We gaan eindelijk het armoedeprobleem oplossen,” zei ik. Maar de mensen zeiden: “we willen een lied voor u zingen.” En ze zongen een lied voor me en ik luisterde.
Ik liep verder. “We gaan wat doen voor de vluchtelingen,” zei ik, maar de mensen vroegen: “mogen we met u op de foto?” En ze gingen met mij op de foto.
En verder: “we gaan wat doen aan het milieu.” Maar niemand luisterde. Iedereen wilde mij een hand geven.
Daarna zei ik niets meer, en de mensen applaudisseerden.
’s Avonds was ik uitgeput, blij dat ik morgen geen koning meer zou zijn.

Mag ik loyaal mijn <3 geven aan dit royale stukje.
Raak stukje!
Grappig, Gijs.
Ik ken een boek met die titel.
Mooi stukje, Gijs!
Een hartje voor deze eendagskoning.
Erg leuk stukje, Gijs. Lijkt bijna een soort sprookje zelfs