Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Knokkel

10 augustus 2016 | 120w | Han Maas | 4 |

Als ik voor hun woning rolschaatste, kwam er uit ergernis een hand door een kier van de vitrage. Een gezwollen knokkel tikte zachter tegen het raam dan bedoeld. De knokkel van een van de twee oud-onderwijzeressen die zich met niemand bemoeiden.
Gezichten verborgen in sjaals. Donkere kousen, bruine schoenen, het hele jaar door.
Door die kier zag je ze onder een grote verlichte loep een boek lezen: een visuele donkerbruine stilte.

De verhuiswagen stond voor de deur. ‘Jij, kom eens mee,’ zei ze.
De reumatische knokkel kreeg een gezicht toen ze mij een doos met boeken in mijn handen duwde. Maar wie van de twee het was…?
‘Allemaal lezen, denk erom,’ zei ze als een schooljuffrouw, en ze verdween weer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »