Er zijn maar weinig werkwoorden waar ik warm voor loop. Maar eentje wil ik toch niet onvermeld laten. Kieren. Ik mag graag kieren. Het komt niet vaak voor, maar als het voorkomt dan gaan bij mij alle remmen los. Het liefste kier ik van plezier. Ik weet eigenlijk niet of er nog een andere manier van kieren bestaat, dan kieren van plezier.
Met lachen is dat anders. Je kunt lachen van plezier, van angst, van verdriet, zelfs van boosheid. Als ik het zo teruglees dan is lachen eigenlijk helemaal niet zo leuk. Nee, laat mij maar kieren. Lachen doe je voor de lol, en kieren doe je van plezier. Of wacht, van genot ook. Maar dat rijmt dan weer niet.
Het is een top-werkwoord. Mensen zouden het meer mogen doen. Alles beter dan kirren. 🙂
Ha, ha, bij het kieren kun je ook kirren hoor. Maar liever niet te luidruchtig. Hoewel? Genot kan uiteindelijk alles overstijgen. Dan geeft dan een extra stimulans om het kieren naar een nog hoger plan te brengen. Op straat zeggen ze dan: Als daar maar geen kiendjes van komen. ?
Liever kieren dan klieren!
Helemaal mee eens José. ?