Gestrekt ligt hij vlak onder het plafond. Met zijn neus nog geen tien centimeter van de kalk verwijderd. Hij snuift het natte wit diep in zich op. Vroeg in de ochtend is kleurenslaaf Di Angelo al bijna high. Ach, voor hem is het allemaal niet zo belangrijk, zolang hij zijn dagelijkse portie snuifkalk maar binnenkrijgt. Hij wordt er ook nog eens goed voor betaald. Niemand mag het weten, maar eigenlijk is het een publiek geheim. Vandaag brengt hij nieuw coloriet aan. Aquamarijn. Hij moet opschieten want zijn baas kan ieder moment binnenkomen. Dan moet de buitenste ring toch minimaal af zijn. Daar is Michel al. Weinig woorden worden er gewisseld. Michel bestijgt de hemelladder. Het is weer time to party.

Mien, hoe verzin je het!
Heel leuk verhaal.
<3
Dankjewel Nel, het zijn gewoon Sixtijnse gedachten die met me op de loop gaan. ?
Tja, zo werd natuurlijk de Sixtijnse kapel beschilderd!