Ik draai mijn ogen naar binnen. Binnen in mijn hoofd wijkt de werkelijkheid. Herinneringen, schrik en zorgen gaan aan de kant. De wereld lost op; de ruimte in mijn hoofd groeit.
Daar verschijnt ze. Ze zegt: “dank je wel.”
Ik zeg: “hier bepalen mijn gedachten wat er gebeurt. Ik heb alles in de hand. Je bent veilig”.
Ze lacht. Er verschijnen kuiltjes in haar wangen. De zon verwarmt ons. Ik zeg dat ze mooi is. Zij zegt dat ik mooi ben.
Dan komen er weer geluiden binnen, ik voel weer de regen op mijn huid. Ik doe mijn ogen open. De wereld is terug.
De ambulance rijdt weg.
Ik weet niet hoe ze heet. Ik hoop dat het goed komt.
Mooi @Gijs. Mooi slot ook.
Mooi Gijs! <3