Van hun eerste straatoptreden kochten ze een pakje friet. Ze waren vergeten hoe lekker dat was. Met de laatste friet schraapte hij zorgvuldig de laatste mayonaise van het krantenpapier.
‘Hee,’ zei hij. ‘Deze jongen gaat koning worden!’
‘Dat wist ik al. En hij gaat het geweldig doen,’ zei ze.
Hij tikte met de friet op de vettige foto. ‘Dat is toch die jongen waar jij voor bent weggelopen?’
Ongelovig en bozig keek hij haar aan. ‘Hoe kun je beweren dat hij een goede koning zal zijn. Hij is één van hen!’ De zwerver riep het uit en begon hevig te ijsberen.
‘Hoe kun je…’
‘Hij wordt één van ons,’ zei het meisje bedaard. ‘Hij weet het alleen zelf nog niet.’


Hij en wie weet volgen we allemaal.
En stiekem lees ik voor pakje friet, zakje friet. Tegenwoordig weer steeds meer friet in een puntzak. Zo hoort het! In mijn ogen dan.
@Levja: ik mis de puntzakjes ook. 🙂
Mooi vervolg! <3
Nele, een top trilogie vol fantasie. Alleen de titel al is fantastisch,
Een groot hart en ook voor de andere twee delen.
mooi sprookje