Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Groupie (2)

4 maart 2016 | 120w | Nel Goudriaan | 7 |

Als ze het podium betreedt, ziet ze haar zitten, pontificaal op de middelste stoel van de voorste rij. Dit kán niet waar zijn: het is alsof ze in de spiegel kijkt. Ze onderdrukt de neiging weg te rennen naar de beslotenheid van de kleedkamer, maar vluchten is geen optie, het publiek verwacht haar.
Opzij kijken en haar hunkerende blik vermijden. Niet weer meegezogen worden.
Ze werkt haar programma af zonder passie. Het applaus is minder enthousiast dan anders. Vanuit de voorste rij wordt haar een boeket met veertig rode rozen toegeworpen. Zonder de zaal in te kijken, pakt ze het op en loopt het podium af.

Als ze buiten naar haar auto loopt, hoort ze het getik van haar hakken …

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »