Voorzichtig ontgrendel ik de muntenbak van de Seedorf M100c. Ik hergebruik de munt al zeven jaar. De tijd heeft geen vat op dit apparaat. Mijn hand trilt, waardoor ik moeite heb om het geldstuk door de gleuf te werpen. Ik maak mijn selectie en hoor het mechaniek van de jukebox tot leven komen.
Dan loop ik langs de Wurlitzers naar de Gottlieb’s. Naar de Happy Clown. Hij staat op vrij spel.
Twee keer per maand bespeel ik hem, om de goede staat te bewaren.
De bal schiet weg en flitst door de kast. Ik beroer de knoppen, streel ze, gesel ze. Ik denk aan jou. Al zeven jaar.
Telkens ontglippen de ballen me, nog voor het einde van ons liedje.


Prachtig, meeslepend en melancholiek, Hadeke.
Geheel passend bij het weekthema.
Heb meerdere malen mogen horen dat de Wurlitzer 2000 de beste was en dan kwam de Seedorf. Het nummer weet ik niet meer. En ik … ik begreep er helemaal niets van. Van je stukje wel. Mooi, mooi, mooi.
Goed de sfeer getroffen.
Pinball Wizzard! (maar geen jukebox, die is voor de grammofoonplaatjes)
Lekker stukje.
Gr.+<3,
Chris
flipperen met muziek uit de jukebox, dat moet een genotservaring zijn!
Heimwee en (een beetje) wanhoop in een mooie sfeer beschreven.