Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Gannef

29 december 2016 | 120w | Gijs Smit | 2 |

Een biecht, absolutie, en daarna een goed gevoel. Zo zou het gaan.
Ik herkende het oude vrouwtje dat aan tafel zat. Ze keek me wantrouwend aan.
Ik had dit al honderd keer beleefd, wist precies wat ik zou zeggen, maar nu kwam er geen woord uit. Kwam dat doordat die andere vrouw er bij was?
Die andere vrouw pakte het tasje uit mijn hand. “Deze jongeman heeft uw tas gevonden,” zei ze.
Het oude vrouwtje keek me een paar seconden strak aan, deed toen de tas open en inspecteerde de inhoud. “Gannef,” mompelde ze.
“Ga maar,” zei de andere vrouw vriendelijk tegen me. “Het gebeurde op klaarlichte dag. Mijn moeder is nog van streek.”
Even later stond ik weer buiten.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »