“Wie een hamburger, jongens?” Geert presenteerde de doorbakken schijf en veegde zweetdruppels van zijn gegroefde voorhoofd.
“Jongens!”
Net als zo vaak was ook nu het idee leuker dan de uitvoering. Zijn drie zoons waren in beslag genomen door hun iPhones en Samsungs en hadden geen live-verbinding met hun eigen vlees en bloed. Geert nam zijn Nokia uit zijn schort, maakte een foto en verstuurde de afbeelding in de groepsapp van zijn gemankeerde gezin.
Anna had drie maanden geleden de groep verlaten.
“Hee jongens, vlees!” Joost sprong overeind en kwam glunderend met een bord in zijn gestrekte armen naar zijn vader toelopen.
“Lekker pap!”
“Mooi jongen.”
Met een brok in zijn keel viste Geert de saté uit de marinade. Volgende ronde.
« Brouwsel Twee
Lotje »
« Brouwsel Twee Lotje »
Eten & drinken, Familie, Liefde, Mensen
Gaar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Alice of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
18 reacties
Reageren
« Brouwsel Twee Lotje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Goede en meerduidige titel voor dit verhaal, Alice.
Js snijdt een actueel probleem aan: “ze hadden geen live-verbinding met hun eigennamen en bloed”
Tussen de regels veel te lezen.
<3
Ps hartje lukt nog niet, ik probeer het later.
Zo gaar als wat @Alice. Misschien komt ook mijn <3 niet door. Wel van harte gegeven.
Ik voel de brok. Ik probeer mijn eigen kroost hiervoor te behoeden, maar vrees met grote vrezen. De oudste van vijf komt sinds kort thuis en zegt ‘mama, mag ik op de I….oh, nee, hallo mama, blij je weer te zien…mag ik op de I-pad?’ Raak tafereeltje, hartje.
@Alice: de vijfde zin is echt mooi. Het hele stukje erg actueel. Iedere ouder en ieder kind wordt er tegenwoordig mee geconfronteerd, de mensheid maakt een rare evolutie door… 🙂
Goed stukje, Alice. Wel denk ik dat het in de o.t.t. nog sterker wordt.
Dank je wel allemaal. Het is tegenwoordig zeker een hele uitdaging om ècht met elkaar in contact te blijven. Maar ik blijf erover ‘zeuren’ in ons gezin ?.
Het is me te veel waard.
Ik voelde zijn brok in de keel. Vreselijk. <3
Het is een tekst die een situatie van nu beschrijft. Veel mensen hebben contact via hun mobiel met elkaar. Je voelt de triestheid van Geert, die zo zijn best doet. Leuke schrijfstijl!
Hoe meer ik je stukje lees, hoe meer impact het krijgt.
Bedankt Marlies, Kaatje en Levja.
Fijn om van jullie te horen dat wat ik bedoelde, ook echt zo op jullie is overgekomen.
Opvoeden lijkt steeds moeilijker te worden in het digitale tijdperk, dat begint al bij zelf het goede voorbeeld geven. We waren laatst uit eten (zonder mobiel) en naast ons zat een vader met zijn zoontje van een jaar of tien en de vader is de helft van de tijd met zijn telefoon bezig geweest. Belangrijker dan wat quality time met je eigen kind?
Word je daar ook zo verdrietig van? Ik had eenzelfde ervaring. Ik lunchte pasgeleden in mijn eentje op het terras, lekker in het zonnetje. Vlakbij zaten een meisje en haar vriend. Of nou ja, hij zat er eigenlijk met zijn telefoon. Af en toe keek hij wazig op van het scherm om een kort woord naar haar te brommen. Ik had het zó met dat meisje te doen! Ze zat eigenlijk, net als ik, ook in haar eentje. Maar ik zat te genieten van het zonnetje, zij niet…
@Alice: ik las gisteren het boek van Geertje Paaij, het niemandsland van een moeder… Als je dan geen contact meer hebt met je kinderen en hen dan alleen maar op feestboek ziet passeren…
(http://nelededeyne.be/kortverh.....rtje-paaij)
Ik vraag me soms af hoe gezinnen verder zullen evolueren…
Ik heb met interesse je recensie op het boek gelezen. Het is (bijna) niet voorstellen, hoe dat voor een moeder/vader/partner moet zijn.
Ik ben het met je eens, mensen die zoveel moeite hebben met de wereld om hen heen zouden beter ver weg blijven van sociale media. Het berokkent hen (en hun liefhebbende medemensen) zoveel schade….
@Alice. Goed stukje. Consequent zijn is een vereiste: bv. geen telefoons aan tafel, de tv uit. Vooral niet onderhandelen met je kind want jij bent de baas. En, misschien het belangrijkste: op één lijn zitten met je partner.
En nee, ik ben geen kinderhater. Integendeel! Uiteindelijk is iedereen erbij gebaat. Dik hartje!!!
Zeur opmerking: ‘met een bord in zijn gestrekte armen…’ Een bord heb je in je handen, niet in je armen. Met gestrekte armen houdt hij zijn bord vast zou wel kunnen m.i.
Beste Han, Dank voor je reactie. Is ben het met je eens. Volgens mij vinden de meesten het prettig dat er grenzen zijn. Het leuke van jeugd is dat zij die grenzen steeds opzoeken. Aan ons, de iets ouderen, de schone taak deze grenzen met humor te bewaken.
Ook dank voor je zeur-opmerking. ?
@Alice. Er bestaat geen toverformule. Iets oplossen met humor is vaak een goede keuze. Het succes hiermee is ook karakterafhankelijk, per kind verschillend.
Veel staat hier tussen de regels.