Sanne ligt op haar buik voor de heg waarin de Blauwtjes wonen. Ze zijn al aan haar gewend geraakt en hoewel ze regelmatig naar haar kijken, gaan ze onverstoord door met hun bezigheden. Op dit moment bouwen ze een hut boven het hol waarin ze altijd slapen. Ze zijn druk in de weer met takjes, bladeren en gras. Sanne krijgt een idee. Voorzichtig staat ze op en rent het huis binnen.
Een uur later komt ze samen met oma naar buiten, met haar poppenhuis tussen hen in. Ze heeft het goed schoongemaakt en ze plaatsen het met het deurtje open voor de heg. Dan gaat ze met oma naar binnen om de wezentjes aan hun nieuwe huis te laten wennen.
Je houdt het spannend, Marlies. We weten nog steeds niet wie of wat ze zijn ☺
Ha ha. Nee, hè?
Goh, dat ik deze Blauwtjes heb gemist. Toch de heg maar eens gaan knippen?
Misschien was ik pimpel?
Misschien zitten ze niet in jouw heg, Levja? 😉
Wat een heerlijke serie, Marlies. Ik kijk uit naar het vervolg.
“Ik bid niet voor blauwe boontjes…” ;-). Hartje