Ik kijk achterom. Haha… ik zie je wel. Ik loop nonchalant en vol zelfvertrouwen door. Scheer je weg, kaaljakker, denk ik. De glimlach op mijn gezicht maakt je zichtbaar woest. Je had toch moeten weten dat ik niet zo snel geïmponeerd raak, ook niet van een hoge pief als jij. Wanneer ik de hoek om ga schiet er een onbedwingbare gedachte door m’n hoofd. Ik geef je een onverwachte kletser op je hoofd. Je deinst terug en dreigt mijn vrouw alles te vertellen. Domme keuze. Ik geef je nog twee flinke optaters, waarna je tegen de muur knalt en op de grond zakt. Ik kijk je aan. ‘Zo gribus, anything else?’ Je zwijgt, ik loop door. Wat een mooie dag.

Recente reacties