Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij

Denken

30 maart 2016 | 120w | Han Maas | 5 |

Ik wil even niet denken. De eerste lentedag, hardlopen in mijn korte broek. Verlost van mijn thermokleding loop ik vanzelf harder. Heerlijk in mijn eentje.
De eenden liggen rustig aan de slootkant te slapen of zwemmen een stukje met hun kroost door het kroos. Ze trekken zich niets van mij aan als ik langs ren.
Wat is het toch een kunst om even niet te denken. Maar als je dat kunt en dat beseft, dan denk je weer – nee niet denken, inspannend ontspannen.
Ik denk even niet aan aanslagen en dus toch. Hardlopen en schrijven: een prima combinatie.
Als je als eendje de aanslagen van ratten overleeft, heb je verder een prima leven. Ja, kort, maar denkt een eend dat?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

18 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »