Schrijf mee!
« »

Fictie

De verbouwing

30 november 2016 | 120w | Janine Geerling | 6 |

Een windvlaag door de ruimte ritselt het plastic uit haar slaap. Langzaam kruipt de ochtend door de beslagen ramen, toont wanden ontdaan van een gezicht. Stofhopen. Spatten. Gaten. De stilte schuift gelaten naar een schaduw toe.
Weldra komen de schelle geluiden, de instrumenten, het harde licht. Rondstampen in een open wond, het einde nog niet in zicht.
Wachten is het. Wachten tot de botten zijn gebroken, tot het boren is gestopt, het slaan, het hakken; tot het druppen van de kraan beslecht is, tot de muren weer staan, het hart een plek vindt. Wachten is het. Wachten op het zachte strelen van bewonderende stemmen, het ritme van de treden, de geuren, de lach – wachten tot dit lichaam weer leven mag.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janine Geerling of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »