Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

De slag

18 oktober 2016 | 120w | Gijs Smit | 3 |

Ik tref hem onder een boom. Hij slaapt. Eindelijk. Hij vertelt me over zijn angst, over zijn vrienden die hij zag sneuvelen, over zijn vlucht door de heuvels, twee dagen, twee nachten, dat hij zich aan het einde van de afgelopen middag eindelijk veilig voelde en een plek zocht om te slapen.
Ik neem zijn verhaal mee. In het huis aan de rand van de stad slaapt de vrouw, en daar fluister ik zijn verhaal.
En als de zon mij ver naar het westen verdreven heeft, en de geruchten van de nederlaag de stad bereiken, voelt de vrouw wel mee met haar onzekere buren en kennissen en vriendinnen. Maar tegelijkertijd weet ze: mijn zoon leeft nog. Het was geen droom.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »