” Even kijken..
Ik had de goedgelovigheid vooraf, het mes in de rug als hoofd- en een potje confrontatie als nagerecht.”
De avond liet me achter met een bittere nasmaak.
Zij had het masker, het verraad en de ontkenning genuttigd en nu de rekening ter tafel kwam stond haar gezicht op zuur.
” Heb je wel van de avond genoten schat?”
Eerlijkheid gebood me te zeggen dat ik me er toch een andere voorstelling bij had gemaakt.
” Het had een feestmaal moeten zijn toch? De overheersende nasmaak maakt me een beetje misselijk.”
Hierop kies ik het vertrouwde pad.
Ik betaal de rekening, bedank beleefd maar ongemeend voor de mooie avond, draai me om en loop de deur uit zonder om te kijken.


~geweldig ~