Alle spieren in mijn lijf zijn gespannen. De minutenlange hurkzit heeft ervoor gezorgd dat mijn linkerbeen slaapt. Mijn ogen zijn strak op de deurklink gericht.
Waar is het?
De koelkast naast me slaat aan en ik schrik van het geluid. Met mijn oren scherp naar de hal gericht, met mijn benen sterk aan- en afwezig, kom ik langzaam tot stand.
‘I am surviver, I’m not gon’ give up.’ Ik beveel het lied van Beyonce terug te gaan naar de achterkant van mijn hersenen. Geen tijd voor muziek nu.
Hoorde ik iets? Stil!
Stil!
Ik wil dat die deur opengaat. Nu!
Ik zie mezelf in gang komen, vederlicht en loodzwaar. Mijn rechterhand reikt trillend uit naar de deurklink.
Eén, twee, drie!
« Kudde of gemeenschap? (1)
Skier onnodig »
« Kudde of gemeenschap? (1) Skier onnodig »
Communicatie
De kier
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Kudde of gemeenschap? (1) Skier onnodig »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Mooi. Mooie zin deze: ‘Ik zie mezelf in gang komen…’
Wat een spannend verhaal, Desiree. Het maakt me nieuwsgierig naar wat er asn de hand is.
Leuk weer iets van je te lezen hier!
Dank Levja en Nel. Spannend om weer terug te zijn.
@Desiree: Ik wil deel twee!
Spannend!
@Lisette en @Kaatje, dank jullie.
je voelt de spanning, ook fysiek.
@Jose, dank voor je reacties op de trilogie. 🙂