‘Rijke mensen kunnen maar één boterham per keer eten en ze moeten, net als iedereen, hun konten ook afvegen met wc-papier na een toiletbezoek.’ Ik hoor het mijn verstandige grootmoeder nog altijd zeggen.
Deze wijze spreuk is helaas niet helemaal waar. Daar kwam ik achter tijdens mijn laatste denkbeeldige reis in Frankrijk, door de denkbeeldige vondst van mijn stuiver in Friesland.
Ik dineerde met Boris en Nadine, twee geweldig superrijke mensen die hun kapitaal vergaarden met aardoliegas. Zij genieten nu van hun dik welverdiend pensioen en leerden dan pas de smaak van het geld kennen…
Door het woord van week 21 heb ik exuberant veel bijgeleerd en me vooral heel erg geamuseerd met een te lang verhaal voor honderdtwintig woorden.
Het langere verhaal kun je hier lezen. Er staan vast enkele anakoloeten in en een paar overbodige woorden, maar ik vond het zo plezant dat ik het met jullie wilde delen. 🙂
http://nelededeyne.be/kortverh.....ge-stuiver
(Mijn 120-woorden-stukje liep wat uit de hand. Soms gaan woorden een eigen leven leiden en hol je erachteraan.)
@Nele: Wat een fantastisch en vooral heerlijk verhaal. Ik heb ervan genoten. Als een kersentaart bij mijn (late) kopje koffie. Chapeau!
Deze zin blijft bij mij hangen, mijn mantra voor deze zomer: “Het gras ruikt namelijk veel rustiger als de avond valt.”
Inderdaad een heel leuk verhaal! En de zin die Levja noemt, blijft bij mij ook hangen.
@Levja, @Marlies: \O/ (Blij dansend meisje met de armen in de lucht. Heb ik van Ongerijmd op Twitter.)
Nele, ik heb zojuist mer veel plezier je verhaal gelezen. Wat een inspiratie voor een stuiver. 😉
Ik kan me voorstellen dat je er ook zelf een hoop lol aan hebt beleefd.
mooi, smaakt dus naar meer