Hij vertoont kleine scheurtjes aan de bovenkant zag ik vanmorgen, net als de rimpels in je huid wanneer je ouder wordt. Hoe oud deze beker van hard plastic is weet ik alleen niet precies. In ieder geval een jaar of twintig. Ik heb er destijds vier meegenomen uit het restaurant op Texel, nadat ik er de hele zomer van 95 keihard had gewerkt. Als souvenir. Elke avond na je shift mocht je zo’n beker pakken en een milkshake voor jezelf tappen. Bepaald niet bezig om een mooi lijntje te behouden tapte ik de witte cremige substantie altijd tot aan de rand vol. Genieten, elke avond.
Nog altijd wordt er uit de bekers gedronken, melk, limonade … En uiteraard, ook zelfgemaakte milkshake.
Je hebt een aangename, herkenbare en zeer leesbare eigen schrijfstijl, Valerie.
Wel zou ik in dit stukje een paar komma’s meer hebben geplaatst, maar dat is misschien persoonlijk <3
Dankjewel Ewald, je doet me nog blozen!
Wat betreft de komma’s…ik heb nog eens nagelezen en zou misschien wat aanvullende komma’s in de eerste zin kunnen zetten. Waar jij?
Graag had ik een hartje gegeven voor je stukje, maar het ‘systeem’ laat het niet toe.
Mooi stukje!
Beste Valerie, blozen is niet nodig, hoor. De ene stijl spreekt je meer aan dan de andere. Zo simpel is het.
In de eerste zin zou ik verder geen komma’s plaatsen. Wel in de een na laatste zin, tussen behouden en tapte.
Gisteravond zag ik er nog eentje, maar waarschijnlijk was door het late uur mijn blik ietwat vertroebeld.
Groet, Ewald
Ja ik wilde ook graag een komma tussen ‘is’ en ‘weet’ in de tweede zin.
Maar fijn geschreven, als een warme herinnering.
@Benny, dank je wel evengoed, dat hartje denk ik er wel bij 🙂
@ Ewald, ja, die komma snap ik, dank, maar ben nog altijd geen veelschrijver, dus die aanpassing komt later 🙂
@ Inge, die komma moet er inderdaad tussen, past helemaal bij de gedachtengang die ik had. Dank je wel!
@Valerie, als je eenmaal wél veelschrijver bent, hoef je nog niet iedere aanbeveling klakkeloos over te nemen. Het is en blijft jouw stukje en als schrijver mag je best eigenwijs zijn op z’n tijd. Niemand heeft de wijsheid in pacht immers.
Absoluut mee eens Ewald. Zo heb ik eens de tip van een schrijfcoach om herhaling toe te passen toch afgewezen omdat ik het stukje dan minder fijn vond lopen. Maar daar waar suggesties worden aangedragen waar ik mijn stuk door verbeterd zie, pas ik graag toe.
Precies, Valerie. Ervoor openstaan om te leren, maar je eigen gevoel niet uitsluiten. Het laatste woord is altijd aan jezelf.