Schrijf mee!
« »

Column, Liefde, Mensen

De ezel en de steen

19 januari 2016 | 120w | Benny Bielen | 6 |

Na al die jaren was ze niets, maar dan ook niets veranderd. Ze leek exact op het beeld dat hij altijd in een hoek van zijn herinneringen met zich mee droeg.
Hij herinnerde zich alsof het gisteren was, hoe ze hem als een marionet aan het lijntje had gehouden, verblind door haar schoonheid en haar zoete woorden. Hoe ze hem koudweg gebruikt had voor haar intriges en hem uiteindelijk als een baksteen liet vallen.
En nu liep ze op hem toe, met dezelfde zelfverzekerde stap en dezelfde uitdagende blik. Heel even las hij haar gedachten.
Zij: “Lang geleden, hoe is het met je? Wil je me een dienst bewijzen?’
Hij, even koudweg als zij ooit was: “Ken ik u, mevrouw?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »