‘Goedenavond meneer. Heeft u gedronken?’
‘Natuurlijk, wie niet?’
‘We doen toch maar even een testje. Blaast u maar.’
‘Zo goed?’
‘Iets langer aanhouden… Blazen, blazen… Prima!’
‘Ja, ja, ik heb nog een goede blaas, hoor.’
‘Stapt u maar uit.’
‘Waarom?’
‘Voor nog een testje.’
‘Nou, vooruit dan.’
‘U moet over deze lijn lopen.’
‘Straks val ik er nog vanaf.’
‘Ik loop vlak naast u. Lopen maar.’
‘Ja, ja…’
‘Het gaat niet zo best, meneer.’
‘Waarom niet? Ik volg toch keurig het lijntje?’
‘Eerlijk gezegd slalomt u er maar wat langs.’
‘Wat wil je. Als je me nou over een rechte lijn laat lopen… Dit is net een meander.’
‘Stapt u maar bij mij in, meneer.’
‘Gezellig.’
‘En wel zo veilig.’


Grappig! Het leven is ook vee leuker als je niet precies langs het lijntje loopt 🙂
Gelukkig iemand met een vriendelijke dronk. Originele invulling van het meanderen, Irma.
Leuk! Ik zie het voor me.
Heel leuk Irma! <3 🙂
Geestig dialoog 🙂
Grappig Irma. Niet stiekem autobiografisch?
Geestig verhaal, Irma!
Dank voor de leuke reacties!
Foei Ewald toch… wat denk je wel niet 😉
Een pikketanissie gaat er altijd in ….
Lekker stukje, met tonque-in-cheek humor
Met vriendelijke groet +hartje,
Chris
Zuster Moekestorm,
Het is ook niet eerlijk van oom agent om in een bocht te gaan staan.