Mijn moeder is geboren op 20 augustus 1921, nu vijfennegentig jaar geleden. Eind 2006 overleed zij. Van haar leerde ik veel woorden, algemeen bekende maar ook woorden die vooral zij gebruikte. Bijvoorbeeld, ‘belatafeld’ waar anderen ‘belazerd’ zouden zeggen. ‘Ben jij helemaal belatafeld?’
Zij gebruikte nog apparaten die inmiddels in onbruik zijn geraakt, zoals een wringer en een petroleumstel. De was streek zij wekelijks met de strijkbout, die siste en stoom uitblies op het vochtige wasgoed. ‘Pas op de bout’, waarschuwde ze mij als ik in de buurt van de strijkplank dreigde te komen. Die waarschuwing was effectief, ik was echt een beetje bang voor het ding. Haar andere favoriete woord met bout erin, was ‘schattebout’. Die bout was ik zelf.


Herkenbaar! Mijn moeder zei ook ‘belatafeld’ en gebruikte voor de was een ‘snelwasser’, wat een bak was waarin je heet water moest doen en dat dan 3 minuten laten draaien d.m.v. een soort schroef op de bodem. Ze wrong het meeste water eruit met een wringer. Ik heb zelf, als student, die machine plus wringer ook nog een tijdje gebruikt, trouwens!
Heel herkenbaar, José.
Bij mijn oma leerde ik de wringer kennen en ze deed op maandag de kookwas in een grote zinken ketel.
Ook het woord ‘ belatafeld’ ken ik, al gebruik ik het nooit.
Leuk stukje net een grappige woordspeling aan het eind,
<3
Mooi om dit op deze memorabele dag te schrijven. <3
dank, ja toch kennen veel mensen het woord belatafeld, vooral mensen van ‘ een zekere leeftijd’.