Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Mensen, Studie & werk

Beeldgehak

30 mei 2016 | 120w | Mien | 3 |

Met verbazing kijk ik beurtelings omhoog en omlaag. Ik kan mijn ogen niet geloven. Ze lezen wat ik zie, rapporteren rechtstreeks aan mijn brein. Het netvlies bibbert en probeert datgene wat mijn ogen aanschouwen te bevriezen.

In diverse bovenkamertjes worden de beelden opgeslagen, een voor een. Beginnende hoofdpijn. Twijfel. Te veel deuren die dichtslaan. Verschillende beelden worden de kamertjes ingeduwd. Voorgoed opgesloten? Dat is nog maar de vraag. Ik herinner me situaties waarin veel deuren tegelijk open gingen. Beelden in herinnering vloeien over elkaar heen. Chaos alom.

Op de toonbank zie ik het vlees bewegen. Roze met witte spikkels. Gehakt had ik gevraagd. Half om half. Ik kijk in het gezicht van de slager. Roze met witte spikkels. Ik lach.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »