Ik zwaai naar de lachende gezichtjes. De waterfiets heeft de vorm van een zwaan en glijdt elegant over het kleine ronde meer.
De verhuurder was streng: niet meer dan vier personen per zwaan. Hij had geen oplossing voor ons gezin met drie kinderen. Ik wel. ‘Mamma blijft wel op het droge. Geef mij de tas maar en het fototoestel. Veel plezier, doe voorzichtig!’
Dus ik maak foto’s van de kinderen, die zich in het zweet trappen en de zwaan weer in mijn richting sturen. Mijn man – beter bekend als het grootste kind – gaat erbij staan om naar mij te zwaaien en springt op en neer. Mooi op tijd ontdek ik hoe ik met dit fototoestel een filmpje kan maken. Plons!
Een van de verhalen, morgen te horen op het podium bij Zwanenburg tijdens Het Verhaal festival.
http://www.hetverhaal.nu/uploa.....eprog1.jpg