Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur

Zorg en loos

6 januari 2015 | 120w | Mas Papo | 16 |

Hij was aan het eind van de krib gaan zitten. Het hoofd in de wind om zijn gedachten los te laten. Hij had zelfs geen oog voor de schippers die langs voeren. Normaal gesproken zwaaide hij naar ze, als hij hier zat. De schippers zwaaiden altijd terug. Het leven aan de rivier was zoet.

Hij zoog de geur van het water op, waardoor zijn zorgen verdunden en ten slotte oplosten. Nog even bleef hij zitten om bij te komen en zag langzaam maar zeker de schepen weer voorbijgaan over de rivier. Een schipper groette hem.

Met zijn armen wijd, om in balans te blijven op de basaltblokken, liep hij voorzichtig terug naar het begin van de krib en naar huis.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mas Papo of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »