Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur

Verstandhouding

6 januari 2015 | 120w | Irma Moekestorm | 38 |

Ze klapwiekt met haar felroze vleugels terwijl ze met haar lange stelten in het water staat. Ze trekt er één in en blijft, zonder te wankelen, parmantig staan. Zo kan ze zichzelf weer uit de modder worstelen, mocht ze er te ver in wegzakken.

Het gemak waarmee dit elegante dier daar staat, fascineert me. Na al die jaren op één been, blijft het voor mij nog steeds zoeken naar balans. Ik ga vaak onderuit, maar wonder boven wonder lukt het toch steeds me te ontworstelen aan de modder en me te herpakken.

Haar kopje komt tussen de veren vandaan en ze kijkt me aan met haar fletse kraaloogjes. Verbeeld ik het me of knijpt ze er echt eventjes één toe?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

33 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »