Schrijf mee!
« »

Liefde, Maatschappij

Vrienden

9 februari 2015 | 120w | Leonardo Pisano | 12 |

Wat zag Chantal in die gast? Oké, Armin bewoog soepel, strooide met cadeautjes en gaf het gevoel dat ze een begeerlijke vrouw was. Dat ze mij niet zag zitten, pech, maar ze moest toch inzien dat die vogel niet deugde?
Toen ik haar erop aansprak, lachte ze me uit. ‘Rot op, met je puistenkop. Je zult nooit de man zijn die hij is, met je kleine pikkie.’
Een stomp in mijn maag zou minder hard aangekomen zijn. Ze praatte anders nu en was duidelijk niet opgewassen tegen zijn gladde praatjes. Als ze zijn vrienden niet zou plezieren, hoorde ik later, zou hij haar zusje pakken. Hij had veel vrienden, heel veel vrienden. Ik had zijn gladde smoeltje moeten verbouwen, verdomme.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Leonardo Pisano of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

20 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »