‘Ben je boos?’
‘Nee, hoor.’
‘Je kijkt pissig.’
‘Welnee.’
‘Echt wel.’
‘Zeg, hou eens op?’
“Zeg nou gewoon wat er is? Werden je de oren gewassen?’
‘Nee, zo wil ik het niet noemen.’
‘Wat dan?’
‘Ik weet het niet precies. Er gebeurde iets wat beslist niet deugt.’
‘Wat dan?’
‘Lieverd, laat maar.’
‘Nee, want dit past absoluut niet bij je.’
‘Wat niet?’
‘Dit. Je bent óf gekwetst óf belazerd. Waarom gooi je het er niet uit?’
‘Omdat het zinloos is. Het is zoals het is. En ik ben er wel klaar mee.’
‘Oké. Je zegt het niet?’
‘Nee!’
‘Sta je alleen in je gevoel?’
‘Nee!’
‘Ah, je besprak het dus wel?’
‘Ja.’
‘Met wie?’
‘Hou je nou eindelijk op!’
‘Nee.’


Prietpraat was een betere titel geweest. Een aantal clichékreten bij elkaar geveegd, meer kan ik er niet in zin.
met vriendelijke groet,
Chris
Je hebt gelijk, Chris. Prietpraat was absoluut een betere titel geweest! Maar of dat veel verschil zou maken op 120w?
Ja, een titel maakt op 120w veel verschil.
Ik deel de mening van Chris niet. Een heel herkenbare dialoog, die speelt met je verwachtingspatroon en juist door het uitblijven van een plotwending mij aanspreekt.
Het enige gevoel dat ik wel heb is of dit een meta-stukje is, daar zouden we op door kunnen ‘forummen’, maar los daarvan, prima verhaal met het themawoord mooi verstopt.
Dank, Hadeke. Het forum is m.i het slechts bezochte gedeelte op deze site. Wist jij bijvoorbeeld van de wijziging in de spelregels? Het aantal hartjes schijnt plots niet meer de doorslag te geven. Wat vind jij… ‘meta’ een betere titel? Of ‘forummen’? Het maakt immers niets meer uit.
Soms heb ik moeite met al te lange stukken dialoog zonder enige dialooglabel en vind ik dat net zo saai als een teveel aan labels. In dit stukje heb ik dat gevoel helemaal niet, ik denk vanwege die afwisseling in zinslengte. Dat maakt het voor mij (samen met de inhoud uiteraard) weer levendig genoeg om die dialooglabels niet te missen.
Mooie, heel natuurlijk overkomende dialoog!
Kan niet missen, Hay, want was woord voor woord waarheidsgetrouw.
Je maakt van je hart geen moordkuil, Conny.
Puur natuur. Hartje van mij!
Ik ben een fantast, Nel. Zoals alle schrijvers. Maar ik weet wat fair is en wat niet. Jij toch ook?
Je hartje is ‘vergeefs’. Ik doe niet meer mee in de competitie, maar ik ben er wel blij mee 😀
Zeker Conny, ik snap je helemaal.
Van harte een hartje. Jammer dat de stemmen buiten de ingelogden om niet meetellen. Dit stimuleert niet om je stukje te delen op social media. Een gemiste kans voor 120 woorden!
@Irma, die stemmen tellen wel degelijk mee, alleen iets minder zwaar.
Irma, als ik het goed begrepen heb, tellen de stemmen van gasten nog altijd mee, alleen minder zwaar. Maar los van die hartjes kun je op de sociale media ook gewoon om feedback blijven vragen. Die gemiste kans begrijp ik dan ook niet zo goed.
Edit: Frank was sneller! 😉
Misschien gaat het erom dat ik 120w gewoon leuk vind en van harte een beetje rondtrompetter. Ik kan best een aantal mensen aanwijzen die nu heel regelmatig lezen. Niet bijdragen, maar gewoon lezen en daar plezier in hebben. Ze geven hartjes. Als ze een verhaal waarderen. En is dat niet wat een schrijver het liefste ziet? Dat lezers lezen en wel of niet waarderen, Hay?
Waar zijn we zonder lezers?
Het gaat me niet om winnen. Natuurlijk is dat leuk, maar niet waar het om gaat!
Gelukkig zag ik dat twee zeer gewaardeerde mede-schrijvers hun inbreng ook op ‘buiten mededinging’ plaatsten. Voelt goed.
Helemaal mee eens. Alleen moet het niet zo ver gaan dat mensen zich bezwaard gaan voelen om wél mee te blijven dingen bij het weekthema. Er is niets mis mee als iemand het leuk vindt om dat te winnen, zo lang het maar niet het overheersende doel op 120W gaat worden. En zelfs dat laatste maakt ieder gewoon voor zichzelf uit.
Voor het woord ‘kinnesinne’ in de titel krijg je een hartje. En taal-, schrijfwedstrijden staan ver van mij af. Gewoon een thema gebruiken om te schrijven is prima. Een hartje, ach. Mijn hart blijft hoop ik nog even kloppen en ik zit niet op waardering te wachten, doe mijn eigen ding.
Leuke dialoog, maar die titel? Misschien wijst de titel naar de aanleiding voor het gesprekje, maar het dekt m.i. geenszins de lading.