Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Voor altijd

10 januari 2015 | 120w | Hay van den Munckhof | 12 |

Voor mij ligt het woud waar de dood stil en grijnzend op me wacht. Kale stammen en doornige groeisels glinsteren in het koude licht van een volle maan, witter dan het witste wit.
Als alle moed mij in de schoenen zinkt, hoor ik de jammerklacht van haar die ik met mijn leven zou beschermen, maar desondanks verloor.
Mijn hart wint de strijd. Als in een droom overwin ik mijn angst en schuifel voetje voor voetje verder. Midden in het verdoemde woud vind ik haar terug.

‘Waar bleef je toch zo lang?’ vraagt zij.
‘Ik kon je nergens meer vinden.’
‘Blijf dan voor altijd bij mij.’

Pas als ik haar tanden in mijn nek voel, weet ik zeker wat zij bedoelt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »