In de metro lees ik op mijn tablet het thema voor deze week: ‘metro’. Dat is makkelijk, onderwerpen genoeg als ik om mij heen kijk: mooie mensen, lelijkerds en alles ertussenin.
Modieus gekleed, ouderwets, eigen stijl, vet haar, geen haar, bril, geen bril… misschien wel contactlenzen of gelaserd. Maar dat kan ik natuurlijk niet zien. Alhoewel… dat meisje zit constant met haar ogen te knipperen. Zeker last van droge lenzen door de airco. Vroeger deden we gewoon een raam open.
Verleden week de opticien bezocht, meerdere zelfs. Allen met een andere meting.
‘Ik weet het niet, ik zie niet echt scherp,’ zei ik tegen de gekozen opticien.
‘U moet er echt aan wennen, mijnheer. Dat retro montuur staat u perfect!’


Haha.. toch nog op het goede pad 😉
Dank je Irma!
@Han, in het stuk wordt van de hak op de tak gesprongen waardoor een niet erg samenhangend geheel is ontstaan.
Er is geen reden om metro tussen aanhalingstekensn te plaatsen, want het staat al na een dubbele punt. Wanneer je dat hebt gedaan om duidelijk te maken dat het niet het juiste woord is, dan gaat dat alleen op voor deze week warin van lezers verwacht zou kunnen worden dat het om een ander word uit het verhaal gaat.
Verleden week bestaat uit twee woorden.
Het beletselteken wordt het liefst los van de woorden geschreven, alleen wanneer een woord wordt afgebroken, wordt het aan het voorgaande woord vast geschreven.
De opticiens hadden geen meting, maar kwamen met een meting.
Dank je voor je reactie, Ineke. Stom, verleden week, uiteraard twee woorden.
Inderdaad,ter verduidelijking heb ik metro tussen aanhalingstekens gezet om de reden die jij al aangeeft.
De schrijfwijze van het beletselteken is mij bekend. Tegenwoordig zie je echter in bv. boeken, van zelfs gerenommeerde schrijvers, het teken altijd aan het woord vast staan.
Opticiens ‘hadden’ staat er niet.
Hartelijke groet,
Han