Mijn lichaam is ontbloot, ik span mijn spieren licht aan. Ze kijkt naar mijn borstkas. Zou ze onder de indruk zijn?
Ik ken haar vanaf de lagere school en zie haar geregeld in de winkel. Dan maken we een praatje en lacht ze naar me. Een schitterende lach van een schitterende vrouw. Toch durf ik het niet tegen haar te zeggen.
‘Dit kan even koud aanvoelen.’
Ik heb er maanden op geoefend. Het internet afgezocht: ‘Hoe de geest het lichaam stuurt’.
‘Komt ‘ie.’
Ze drukt de stethoscoop op mijn huid.
Kort kort; lang kort lang;
rust;
kort kort kort kort; kort lang; kort lang kort; lang;
rust;
kort lang lang lang; kort.
Ze kijkt verschrikt.
‘Dat is een forse hartritmestoornis!’
Leuk Hadeke! Ik hou wel van een puzzeltje 🙂 Opgelost, maar ik zal ‘m niet verklappen. Originele invalshoek tussen alle stethoscopen van deze week.
Dank @Inge. Ik hart je. 😉 (Bij het stukje na deze bijdrage.)
Inge maakte me nieuwsgierig naar de puzzel. Het is weer een fraaie geworden. Knap bedacht en met humor geschreven. <3
Waar het hart van vol is, loopt de meter over. ?