Schrijf mee!
« »

Fictie

Tijdverspilling

7 augustus 2015 | 120w | nelededeyne | 1 |

Een soort onzichtbaar krachtveld weerhield me ervan om uit mijn wagen te stappen.
Walging, dat was het.
Intuïtie noemen ze het ook wel eens.
Misschien ook wel zelfbescherming.
Enfin, ze moest met me meekomen. Het was haar laatste kans. Zodoende stapte ik door het krachtveld heen en opende het portier.

De vochtige plekken op de oprit waren een eerste aanwijzing en de bedompte, zompige geur in de lucht was onmiskenbaar. Toch draaide ik de sleutel in het slot en ondanks alle tegenargumenten die in me opkwamen, opende ik de deur.

Het slorpende geluid verlamde me slechts voor een fractie van een seconde. Meer bewijs was tijdverspilling. Tante was verloren. Ik spurtte de auto weer in en maakte dat ik wegkwam.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »