Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Therapeutisch geschrijf

20 september 2015 | 120w | Stefanie Roels | 2 |

Ik kom waarschijnlijk niet zo over, toch ben ik het haast 99 procent van de tijd … Onzeker!
Het vreet, het knaagt, het zaait, … Het zet mijn wereld op zijn kop. Het laat me achter met duizenden ‘Wat als ik?’, ‘Zou ik?’, ‘Had ik maar.’. Het maakt me kapot!
Nu ook slaat de twijfel toe. Laat ik mezelf zo “naakt” zien in 120 woorden? Is dat het waard?
Ik heb eerlijk gezegd geen idee!
Ik weet alleen dat als ik stil ben in gezelschap, ik weinig zeg, ik wegkruip in boeken en series, ik niet meer hooghartig of ongeïnteresseerd wil overkomen. Ik ben gewoon bezig met een innerlijk strijd. Alleen …
Therapie van het hoogste niveau: schrijven, toevertrouwen aan stilzwijgend papier … Aarzelend.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Stefanie Roels of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »