Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Terugblik

20 juni 2015 | 120w | Hadeke | 5 |

Het was donker, regen kletterde tegen de voorruit, de ruitenwissers konden de continue stroom water niet verwerken. We studeerden, waren verliefd en niets kon ons deren.
De bocht was te scherp, de snelheid te hoog, de gordels zaten niet vast en ik werd de wagen uitgeslingerd. Hij kwam er zonder kleerscheuren vanaf.

Reunie. Zaterdag. Aanvang 19.00 uur.
Mijn vingers glijden over het papier. Woorden blijven hangen. Ik denk aan de tijd van voor het ongeluk. We zouden trouwen, verre reizen maken en kinderen krijgen. Daar bleef niets van over. Hij zocht me op in het ziekenhuis, kwam een paar keer thuis langs en verdween uit mijn leven.
De uitnodiging kwam via hem. In braille.

Zaterdag, een weerzien gehuld in duisternis.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »