Het hele weekend had hij nagedacht.
Hoe zijn schokkende constateringen te presenteren?
Uiterst ongelegen nieuws had hij te brengen.
En boodschappers hadden nu eenmaal een risicovol bestaan.
Het complete partnerteam zou zo dadelijk bovendien aanwezig zijn.
Hij wist wel waarom.
Elke post van de inmiddels geroyeerde partner bespraken ze tegenwoordig gezamenlijk.
Zouden ze druk op hem uitoefenen?
Hem eisen om de oorspronkelijke controleverklaring met goedkeurend oordeel te handhaven?
Dat kon hij echt niet.
Dit was een vreselijke balans, van het type ‘on the left is nothing right and on the right is nothing left’.
Maar hij kon nu ook laten zien dat hij partnermateriaal was.
Hij klopte stevig op de vergaderzaaldeur.
‘Binnen!’ riep de bestuursvoorzitter.
Hij was er klaar voor.
Tja, herkenbaar.
Goed geschreven en pakkend stukje, maar die balans had je voor mij beter een dilemma kunnen noemen.
Van hem eisen zou ik zeggen.