Volgens de statistieken kan iemand met de spierziekte SMA II tot vijftig à vijfenvijftig jaar oud worden. Dat betekent dat ik met mijn bijna dertig jaar reeds meer dan de helft van mijn leven heb geleefd. Beangstigend, frustrerend, maar vooral raar om te beseffen dat wat voor mij ligt minder is dan wat achter mij ligt. Het houdt me regelmatig bezig dit weetje. Ben ik een statistiekje? Kijkende naar mijn broer, met dezelfde aandoening, denk ik van niet. Ik haal het ‘Guinness world records’- boek, dat zeg ik al jaren en dat blijf ik herhalen. Ik moet immers voor twee de medische wereld en hun kotjesdenken op hun kop zetten. Ik ga niet voor nog een helft, maar voor een geheel!


Mijn hartje heb je. Deels empathie, maar je hebt het ook goed verwoord.
Sterkte en mijn respect heb je (en een hartje).Mooi verwoord.