Vroeg in de ochtend worden we opgeschrikt door het geluid van zijn pager. ‘Treinincident’ staat er op het scherm. Haastig trekt hij zijn kleren aan. Hij geeft me een vluchtige kus en gaat weg.
In bed wacht ik op zijn terugkomst. Het zal wel weer een springer zijn, de tweede deze week. Ik zie de beelden voor me: zwaailampen, sirenes en ontreddering. Het slachtoffer uiteengespat, platgewalst door de locomotief. Nadat reizigers en personeel zijn opgevangen, raapt hij met collega’s de resten bij elkaar. De trein en de rails worden schoongespoten, de dienstregeling wordt hervat.
Wanneer hij weer naast me komt liggen, zegt hij niet zo veel. Ik geef hem een knuffel. We gaan over tot de orde van de dag.
“Nadat reizigers en personeel zijn opgevangen, rapen ze in linie de resten bij elkaar.” Zo is het net of de reizigers moeten helpen bij het opruimen.
Terechte opmerking Schlimazlnik, ik heb de zin aangepast.
Afschuwelijk,als je hier dag in dag uit mee te maken hebt. De slotzin is veelzeggend. Hartje!
@Karin? Ik lees je graag, dat weet je. :). Heb twee bemerkingen. Eerst las ik ‘pager’ op zijn Nederlands. Paa-gger dus. Ik had geen idee wat het was. Ik kan nu simpel overkomen maar is dit een NS-app of zoiets? Dan, vind jij dat een vrijwillige springer een slachtoffer is?!?
@Mili, pager is een woord wat uit het Engels komt. In hulpverlenerskringen wordt het ook wel plat ‘de pieper’ genoemd. Mijn partner is brandweerman. Om dit beroep te kunnen uitoefenen moeten ze, hoe triest ook, professionele afstand kunnen bewaren tot datgene waarmee ze dagelijks geconfronteerd worden. Daarom spreken ze ook over ‘incident’ en ‘slachtoffer’. Met deze tekst wil ik mijn respect voor deze mensen uiten. Vaak koel en wat afstandelijk van buiten maar met een groot hart.
Mooie tekening van sfeer en situatie!
Hartje!
Chris
@Karin, volkomen begrepen. En ook ik draag ze een groot hart toe.
Dank @Irma, @Mili en @Chris!
Ik viel ook over die “pager”, dacht dat het Nederlandse woord daarvoor “bieper” is, maar aangezien daar streepjes onder komen is pieper misschien toch het juiste. Verder niks op aan te merken.
Weer niet op tijd, die trein.
goed stukje Karin, ingetogen geschreven
@Karin, weekwinnaar zijn is een blijk van waardering voor het werk van je partner!
Hartelijk gefeliciteerd.
Gefeliciteerd 🙂
van harte Karin! Zeer verdiend.
Gefeliciteerd Karin 🙂
Knap gedaan, Karin. Gefeliciteerd!
Gefeliciteerd.
Dank jullie wel lieve mensen!
@Karin, gefeliciteerd met het weekwinnaarschap.
Wanneer ze in bed op hem wacht, dan begrijp ik die knuffel bij zijn thuiskomst, maar die kop koffie die ze dan aan hem geeft, kan ik niet zo goed plaatsen.
– Ik zie de beelden voor me;
Omdat er na me een opsomming volgt zou er een dubbele punt moeten staan.
Dank Ineke. De dubbele punt is aangepast. We drinken samen elke ochtend een kop koffie in bed. Ook op ‘normale’ dagen.
@Karin, dat begrijp ik, maar het klopt taalkundig/logisch niet. Je blijft in bed op hem wachten en je geeft hem koffie wanneer hij thuiskomt. Dit kan alleen wanneer de koffiezetter naast je bed staat.
@Ineke, ik begrijp je bezwaar. Inderdaad loop ik dan even naar beneden om koffie te halen en kruip vervolgens weer terug in bed. Op deze manier sla ik voor de lezer een stukje over.
@Karin, je slaat inderdaad een stukje over en dat is jammer want het is verder een uitstekend stuk.
Ik denk dat een aanpassing van de laatste zin het geheel af kan maken.
@Ineke. Zou ‘Als hij thuiskomt zegt hij niet veel. Ik geef hem een knuffel en haal een kop koffie. We gaan over tot de orde van de dag.’ voldoende verbetering zijn?
@Karin, dat kan, maar dan is het bed waarin die koffie gedronken wordt, wat uit beeld.
Misschien iets van: Wanneer hij weer naast me komt liggen …
@Ineke. Voor het eerst lijk ik aan 120w niet genoeg te hebben. De laatste alinea is aangepast, de koffie van het menu geschrapt 🙁 Dank voor je feedback!
@Karin, wel jammer dat de koffie moest sneuvelen, maar wanneer je niets weet van die dagelijkse routine, dan mis je de koffie niet. Afgezaagd maar waar: schrijven is schrappen. Ik vind je verhaal heel goed, zo. Als je het echt zou willen, dan krijg je die koffie er wel weer in. Dat is het mooie en ook het moeilijke van schrijven in 120 woorden.