Schrijf mee!
« »

Poëzie

Sonnet van de eenzaamheid

26 december 2015 | 120w | Rudi J.P. Lejaeghere | 0 |

Tussen het volk gaan lopen en wat rond kijken
die rare man op de hoek met zijn winkelwagen
zijn hebben en houden erin, zijn bedelen en vragen
om wat kleingeld, mensen die hem verschrikt ontwijken

de oude vrouw op de bank op het dorpsplein
in een sleetse jas, de duiven aan het voeren
een jonge man helemaal teut en over zijn toeren
het gepeste meisje dat nu alleen wil zijn

de eenzaamheid kent geen geslacht of jaren
hoe komt het toch zo ver, wie heeft hier schuld aan
voor sommigen is het gewoon niet te verklaren

een ander zoekt het op als een eenzame maan
of een dovende ster, gewoon wegvaren
van een harde wereld die hen niet ziet staan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Rudi J.P. Lejaeghere of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »