Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij

Soms

15 mei 2015 | 120w | Hay van den Munckhof | 7 |

Soms zou ik onzichtbaar willen zijn, of zelfs doof, blind en gevoelloos, zodat alle pijn, ergernis en woede van deze wrede wereld van mij af zou glijden zonder mij te raken. Ja, iets zou over moeten blijven, maar een zachtjes ruisen, als warme regen op een windstille zomerdag, zou al volstaan.

Soms zou ik juist zichtbaar willen zijn, zodat ik niet gezien word zonder herkend te worden of, erger nog, herkend word zonder gezien te worden. Dan zou ik weten dat ik nog altijd leef en niet enkel een naamloze B ben op zijn weg van A naar C.

Soms weet ik niet wat ik wil. Dan lijk ik een veelkleurig knipperlicht, hopend dat iemand op het juiste knopje drukt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »