Soms zou ik onzichtbaar willen zijn, of zelfs doof, blind en gevoelloos, zodat alle pijn, ergernis en woede van deze wrede wereld van mij af zou glijden zonder mij te raken. Ja, iets zou over moeten blijven, maar een zachtjes ruisen, als warme regen op een windstille zomerdag, zou al volstaan.
Soms zou ik juist zichtbaar willen zijn, zodat ik niet gezien word zonder herkend te worden of, erger nog, herkend word zonder gezien te worden. Dan zou ik weten dat ik nog altijd leef en niet enkel een naamloze B ben op zijn weg van A naar C.
Soms weet ik niet wat ik wil. Dan lijk ik een veelkleurig knipperlicht, hopend dat iemand op het juiste knopje drukt.
herkenbaar Hay,
een echt HSP-verhaal
@Hay, weltschmerz in 120w. Ik voel het zo aan wat je schrijft (hoewel ik het knipperlicht ietsje vind detoneren). Hartwaardig.
@Hilde
Een HSP neerzetten was niet echt mijn opzet, maar ik begrijp wel dat je die (bewuste of onbewuste) bedoeling er in ziet.
@Mili
Goed dat je dat knipperlicht aanhaalt. Over dat woord twijfelde ik zelf ook. Ik denk er nog eens over na of ik het aanpas.
Dank jullie voor de snelle feedback.
Wat mooi, poëtisch bijna.
Dank je, Irma. Af en toe heb ik zo’n bui en laat ik de draken tijdelijk voor wat ze zijn. 😉
Beste,
wat betekent HSP-verhaal?
Poëtisch? Dit genre (120woorden) heeft de kenmerken van een zogenaamd Prozagedicht. Baudelaire-jargon.
Zit iets in, Bob. Zelf vind ik het ook geen poëzie. Irma ook niet echt, vandaar dat ‘bijna’. Baudelaire heb ik nooit gelezen, dus dat jargon kan ik niet beoordelen.
Rob, HSP: Hoog Sensitief Persoon
Dag Rob. Ik zag dat ik er Bob van gemaakt had…
Dank je, Hilde.
Vroeger noemde men dat een Romanticus.
Herkenbaar, absoluut. Het idee dat mensen iets in je zien dat er niet is. Of iets dat er wel is niet zien. En wat je daar dan zelf weer van moet vinden, als überhaupt al iets, dat kan behoorlijk knipperen.
Hartje!
Maakt niet uit wat voor naam ‘het beestje’ heeft, ik vind het gewoon een mooi artikel 😉
Dank je, Alfagrl (en Irma uiteraard)
Naar aanleiding van Mili’s opmerking heb ik nagedacht over een beter woord voor dat knipperlicht. Ik had er al een oversteeklicht van gemaakt, omdat je dat met die druk op de knop op groen kunt laten springen. Maar ik heb het na nog eens lezen weer snel teruggezet naar de oorspronkelijke versie. Dat oversteeklicht levert denk ik rare associaties op, die ik niet bedoelde. Een knipperlicht is onbepaalder en heeft dat nadeel dus minder.
@Rob
Ja, ik denk dat je met die romanticus in de buurt komt. Maar de romantiek was wel iets wat in een bepaalde periode erg in de mode was. Met die trend meelopen maakte iemand niet meteen sensitiever, denk ik. Overigens heb ik niet zo veel met al die etiketten. Iedereen is gewoon verschillend.
Het heeft meer iets van een stellingname/wens dan van een HSP. Daar komt naar mijn idee toch meer de diepere expressie via taal aan de orde, in een sterk persoonlijke en intieme taal.
Dit is een overpeinzing met een algemene gedachte, gedacht om algemeen geldig te zijn.
Met vriendelijke groet,
Chris
Het eerste deel van je commentaar begrijp ik, Chris. Natuurlijk, over de taal die bij het onderwerp of de toon van een stukje hoort kun je van mening verschillen. Met dat ‘naar mijn idee’ relativeer je het zelf ook als zijnde jouw persoonlijke mening.
De laatste zin van je commentaar begrijp ik daarentegen helemaal niet. Heb je soms de pretentie in mijn hoofd te kunnen kijken? Je poneert je conclusie hier ook zonder nuancering als vaststaand feit met ‘Dit is’ en niet met iets als ‘Ik denk’ of ‘Ik verwacht’. Daar kan ik verder heel weinig mee.
Toch bedankt voor je commentaar.
Sorry,
Waar ik ‘dit is volgens mijn mening’ had moeten zeggen, heb ik het bij ‘Dit is’ gelaten, mede omdat ik al eerder met nadruk ‘naar mijn idee’ heb gezegd.
Chris
Sorry zeggen is geheel onnodig, Chris. Je had het over het stukje, niet over mij. Je toelichting is helder.
Groeten
Hay