Het kwam toevallig ter sprake, in de nazit van een netwerkgesprek. Hij bleek zelf ook van schrijven te houden. Ik vertelde hem over mijn cursus ‘columns schrijven’, en mijn enthousiasme daarover.
En zo kwam ik terecht op het forum van 120W. Ik vond het vooral een uitdaging om binnen de gegeven beperking te blijven. Mijn oorspronkelijke columns waren namelijk minstens 600 woorden lang.
Het lukt steeds beter, en tegenwoordig draai ik mijn hand er niet meer voor om.
Eerst kwam ik hem daar vaak tegen, onder zijn schuilnaam. Hij won regelmatig de weekprijs. Ik nog nooit. Dat is pech, maar het ontneemt me geenszins mijn schrijfplezier. Het voelt bijna als een verslaving, mijn column-klusje.
Hadeke, bedankt voor je goede verwijzing!
Het plezier is de grootste prijs, geluksvogel die je bent. 😉
@Lisette, al lezende dacht ik: dat zou wel eens om @Hadeke kunnen gaan!