Verweerd en verwassen, ploetert hij volhardend voort
Gebogen en gebocheld, getijden doorleefd geduld
Strijdend tegen seizoenen, berken slechtend, een sparrenbos
Klauterend op duinvalleien, kalk en kwelders, de kiekendief
Waar wind en wassend water, de weg wijst aan het wier
De vloedlijn verrast met vondsten van vroeger
Juttend op jacht naar schelpen en schatten
Schuim, spattend, sporen trekkend schier
Nu rustig, ritmisch de rotganzen grazen
Dan opgeschrikt door onraad, over ondiepe oevers
Vogels vluchtend in vliegende vaart
Gillend, krassend, in de verte vervaagd
In balans imponerend, hun vleugels gespreid
Meegevoerd, oneindig voortgedreven
Een duik in het diepe, dansend, dampend
Haar kroost gevoed, de rust keert weer
Zon zakkend, zwemmend ten onder
Schemer daalt gestaag
Nacht valt tot volgend ochtendgloren
Schitterend Schiermonnikoog!
Prachtig, Karin!
Om te herlezen. <3
Dank Nel! Herlezen = herleven 🙂
Knap gedaan, erg mooi!
Dank Irma! Ik was er zondag voor het eerst en dat maakte indruk zoals je kunt lezen 🙂
Beste Karin,
Een ritmisch sterk gedicht, en ook de beelden die je oproept, geven de sfeer van een waddeneiland goed weer. Het systematisch gebruik van voltooide deelwoorden werkt in het begin, later minder. Misschien moet je toch meer afwisselen in het geheel.
Met vriendelijke groet,
Chris
@karin, ik moet tot mijn schande bekennen nog nooit een waddeneiland te hebben bezocht. Dat staat wel op mijn lijstje en reken maar dat dat door jouw gedicht een prominentere plek daarop zal gaan innemen!
@Chris. Je legt de vinger op de zere plek. Na 100 woorden was het gedicht voor mij af. Toen, om hier te kunnen plaatsen, 20 woorden toegevoegd. Aan de hand van je feedback ga ik het toch weer inkorten voordat het in mijn archief verdwijnt.
@Irma, met of zonder gedicht, ik kan het je zeker aanraden!
Ik vind het mooi bedacht, maar om de één of andere reden, krijg ik de plaatjes niet in mijn hoofd.
Zo denk ik in het eerste couplet aan een gebochelde kiekendief. Daarna zie ik de rotganzen zakkend ten onder gaan. Maar gelukkig is het Schiermonnikoog dat zinkt?
Misschien komt het omdat ik beelddenker ben of omdat ik Zeeuwse ben.
Ik zie dat de rest van mijn berichtje er niet bij zit. Ik vind het leuk geschreven. Dus hartje!
Dank Jessy. Met dit gedicht wil ik een gevoel overbrengen en de indrukken beschrijven van mijn bezoek aan het mooie eiland Schiermonnikoog. De gevoelens heb ik beeldend verwoord omdat gewoon, letterlijk taalgebruik hier tekort schiet. Niet alles is letterlijk te nemen.
mooie ode aan Schier!