Onze bovenlijven zijn gehuld in witte T-shirts met lange mouwen. Ik draag een plat zwart hoedje. Mijn armen omklemmen mijn hoofd. Voorovergebogen zit ik hier met duizend anderen.
De muziek dendert luid door het stadion. Het publiek is doodstil. Net als ik. Mijn lichaam beeft, dat wel. Iedereen beeft. Als het verkeerd gaat worden we gestraft.
Hij kijkt naar mij, naar ons allemaal. Vanuit de hoogte.
In de nok staat een camera op ons gericht. Het beeld wordt doorgezonden naar de grote schermen in het stadion. Eén groot wit vlak.
De muziek valt stil. Ik tel tot drie. Met zijn allen springen we rechtop. Samen vormen we de afbeelding van hem, de Grote Voortrekker.
En ik spring in het oog.
« De opvang
Toegegeven? »
« De opvang Toegegeven? »
Cultuur
Punt maken
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De opvang Toegegeven? »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties